در ابتدای این جلسه که با حضور اساتید و امامتپژوهان بنیاد بینالمللی امامت و شورای علمی برگزار شد، حجتالاسلام والمسلمین دکتر کاظمی به عنوان دبیر کنگره به هدف برپایی این جلسه پرداخت و بیان کرد: باتوجه به برگزاری کنگره در سال آینده، ضرورت داشت فهرستی از عناوین قابل نگارش در زمینه شخصیت علامه میرحامدحسین تهیه شود.
تبیین ابعاد شخصیّتی و جایگاه علمی مرحوم علّامه میرحامد حسین و آثار علمی ارزشمند ایشان، برای آشنایی نسل علاقهمند به درسآموزی و تجربهاندوزی جهت نیل به قلههای موفقیت و سربلندی، همچون نقشهی راهی است که سرعت صعودی امن و دستیابی به افقی روشن را به ارمغان خواهد آورد. در ادامه و در سلسله یادداشتهایی به بررسی شخصیت و اندیشه و روشهای علمی ایشان می پردازیم.
حجتالاسلاموالمسلمین مهدی اسفندیاری، دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم است که سابقه چندسال تدریس و پژوهش در عرصه امامت را در کارنامه خود دارد.
یادداشت مناسبتی نوزدهم رجب المرجب، مصادف است با سالروز درگذشت عالمی نستوه از تبار مدافعان حریم ولایت و امامت امیرالمؤمنین علی علیه السلام. اندیشمندی نامدار که صاحب جواهر، مرحوم شیخ محمدحسن نجفی قدّس سرّه، در سرآغاز نامه هایش وی را با این تعابیر توصیف میکند: «علامه فائق و کتاب الله ناطق، خاتم المجتهدین، حجة الله …
نام نامیِ این بزرگوار در اصل سیّد مهدی است و کنیت مبارکه ابوالظّفر، لیکن به نام سیّد حامدحسین معروف و مشهور گردیده؛ وجه این شهرت آن است که: والد ماجدش در عالم منام متشرّف به زیارت جدّ امجدش سیّد حامدحسین رحمه الله بود که بعد الانتباه، خبر مسرّت اثر ولادت این نور نظر، به سمع مبارکش رسید. لاجرم به نام جدّ امجدش او را شهرت بخشید.
تاریخ ولادت حامدحسین 5 محرم سال 1246ق است. از کودکی دارای فهم و فراست عجیبی بود و بینندگان را به تعجب وامیداشت. در 17 ربیعالاول 1252 هـ ق به خواندن درس پرداخت و تعلیمات ابتدایی و متوسطه را نزد پدرش آموخت و در پانزده سالگی پدرش را از دست داد (9 محرم 1260ق).
میر سید حامدحسین که یکی از مفاخر بزرگ شیعه دنیا است و پدر[1]او از نیشابور ایران بوده در شهر لکنهوء نشو و نما یافته.
این شخص بزرگ، کتابی در اثبات مذهب شیعه نوشته موسوم به عبقاتالأنوار.
السیّد الأجل، العلّامة والفاضل الورع الفهامة، الفقیه المتکلّم المحقّق، والمفسّر المحدث المدقق، حجة الإسلام والمسلمین وآیة الله في العالمین، وناشر مذهب آبائه الطاهرین، السیف القاطع والرکن الدافع، البحر الزاخر، والسحاب الماطر، الّذي شهد بکثرة فضله العاکف والبادي، وارتوی من بحار علمه الظمآن والصادي.
میرحامدحسین لکهنوی المتوفّی ایضاً سنۀ 1306[ق] از آیات الهیّه و حجج شیعۀ اثنی عشریّه است. گذشته از مقام فقاهت، در علم شریف حدیث و احاطۀ تامّ بر اخبار و آثار، و معرفت احوال رجال از شعب شیعه و اهل سنت و جماعت اوّلین شخص امامیه است قولاً مطلقا.
