حدیث ولایت سومین حدیثی است که عبد العزیز دهلوی در باب هفتم کتاب تحفۀ اثنا عشریّه بدان پرداخته است. از آنجا که این حدیث از نصوص صریحه بر خلافت و امامت بلافصل جناب امیر المؤمنین علیه السلام است چاره‌ای جز انکار و ابطال آن نیافته است.

با وجود بحث‌های فراوان پیرامون حدیث غدیر در طول تاریخ، پیش از نگارش عبقات الأنوار نمی‌توان اثری یافت که به طور مفصل به تمام زوایای این حدیث پرداخته و شبهات گوناگون اهل سنت در سند و دلالت آن را پاسخ گفته باشد؛ چه آن‌که تلاش‌های علامه میرحامد حسین هندی محدود به پاسخ‌گویی به اشکالات عبد العزیز دهلوی نبوده، بلکه با ریشه‌شناسی شبهات، عبارات دهلوی را دست‌مایه‌ای برای طرح و نقد بیانات پیشینیان عامه قرار داده و اثری جامع و متقن از خود به جای گذاشته است.