مقالات مرتبط با زندگی نامه علامه میرحامد حسین

چکیده: میرحامد حسین نیشابوری هندی یکی از بزرگ پاسداران حریم ولایت در قرن سیزدهم هجری است. مقالات مرتبط با زندگی نامه علامه میرحامد حسین هندی

بسم الله الرحمن الرحیم

  1. گلی زواره، غلامرضا، «اسلام و تشیع در شبه قاره هند: نفوذ و گسترش اسلام و تشیع در شبه قاره هند»، درس‌هایی از مكتب اسلام، شماره 682، اسفند 1396، ص 38 – 43، «فروغ فروزان».

 

  1. الهیاری، حسن، «تحلیل تاریخی مهاجرت سادات از ایران به هند در عصر صفوی با تاکید بر تنش‌های درونی و بیرونی»، مطالعات تاریخ فرهنگی، تابستان 1395، شماره 28، ص 1 تا 21.

 

  1. ضابط، حیدررضا، «ت‍ش‍ی‍ع‌ در ش‍ب‍ه‌ ق‍اره‌ ه‍ن‍د»، ان‍دی‍ش‍ه‌ حوزه‌، س‍ال‌ چهارم، ش‌ ۱(ت‍اب‍س‍ت‍ان‌ ۱۳۷۷)، ص‌ 160 – 162، «میر حامدحسین موسوی نیشابوری هندی».

 

  1. فخرالشریعه، حسن، «ستایش‌نامه شیخ زین العابدین مازندرانی به میر حامد‌حسن هندی قدس سرهما»، علوم حدیث، بهار 1377، شماره 7، ص 292 تا 313.

 

  1. طالعی، عبدالحسین، «سه نامه از محدث نوری به علامه سید ناصرحسین»، سفینه، تابستان 1383، شماره 3، ص 147 تا 165.

 

  1. صحتي سرو رودي، محمد، «عبقات‌الأنوار کاری کارستان»، آينه پژوهش، بهمن و اسفند 1379، شماره 66، ص 104 تا 105، «کتابنامه میر حامدحسین و عبقات».

 

  1. انصاری قمي، ناصرالدین، «علامه ميرحامد حسين صاحب عبقات الانوار، مسجد، شماره 54، بهمن و اسفند 1379ش، ص 90.

 

  1. «رشد آموزش قرآن و معارف اسلامی»، فرزانگان، تابستان 1390، شماره 81، ص 65.

 

  1. زیدی، سید سبط حیدر، «متکلم نابغه، امیر کلام: میر حامد‌حسین موسوی هندی»، سفیر نور، پاییز 1388، ش 11، ص 51 تا 76.

 

  1. «مرزبان حریم تشیع»، خیمه، شماره 2، فروردین 1382، ص 16.

 

  1. اسلامی، ابراهیم، «مرزبانان غدیر: میرحامد‌حسن پاسدار ولایت متوفای 1306 ق»، فرهنگ کوثر، اردیبهشت 1376، شماره 2، ص 38 تا 41.

 

  1. فاضلی، علی، «مکتوباتی از علمای امامیه هند»، کتاب شیعه، بهار و تابستان 1389، شماره 1، ص 150، «نامه ممتاز‌العلماء سید محمدتقی به میر حامدحسین» و «نامه دیگری از ممتاز‌العلماء به میر حامدحسین».

 

 

  1. «میرحامد‌حسن: بزرگ شیعه در هند»، کیهان فرهنگی، تير 1372، شماره 99، ص 51 تا 51.

 

  1. فخرالشریعه، حسن، «نامه‌هایی از محدث نوری به میر حامد‌حسن رضوان الله تعالی»، نور علم، آذر و دي 1371، شماره 48، ص 86 تا 108. نشر دوم با تصحیحات: جمع پریشان، رضا مختاری، قم: دلیل ما، چاپ اول، 1382، ج 1، ص 523- 540، «نامه‌های محدث نوری به میر حامدحسین».

 

  1. ضابط، حیدررضا، «نقش علمای مهاجر ایرانی در ترویج تشیع در لکهنوی هند»، مشکوة، تابستان 1384، شماره 87، ص 108- 110، «خدمات صاحب عبقات الانوار».

 

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یادداشت‌ها

بازخوانی «حدیث غدیر» در عبقات الأنوار

در میان نصوص مرتبط با مسئله امامت، حدیث غدیر از جایگاهی ویژه برخوردار است. این حدیث، که با عبارت مشهور «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» نقل شده، از جمله روایاتی است که در طول تاریخ، مورد توجه گسترده عالمان مسلمان قرار گرفته است. با این حال، بررسی جامع و روشمند این حدیث، نیازمند تتبعی گسترده در منابع مختلف و تحلیل دقیق سندی و دلالی آن است.

آثار علامه

مقدمه محقق در احیاء حدیث غدیر از عبقات الأنوار

با وجود بحث‌های فراوان پیرامون حدیث غدیر در طول تاریخ، پیش از نگارش عبقات الأنوار نمی‌توان اثری یافت که به طور مفصل به تمام زوایای این حدیث پرداخته و شبهات گوناگون اهل سنت در سند و دلالت آن را پاسخ گفته باشد؛ چه آن‌که تلاش‌های علامه میرحامد حسین هندی محدود به پاسخ‌گویی به اشکالات عبد العزیز دهلوی نبوده، بلکه با ریشه‌شناسی شبهات، عبارات دهلوی را دست‌مایه‌ای برای طرح و نقد بیانات پیشینیان عامه قرار داده و اثری جامع و متقن از خود به جای گذاشته است.

یادداشت‌ها

بازخوانی «منهج آیاتِ» عبقات الأنوار

در میان بخش‌های مختلف عبقات الأنوار، «منهج اول» آن، جایگاهی بنیادین در تبیین مسئله امامت دارد. این بخش که به‌طور رایج با عنوان «آیات» شناخته می‌شود، در نگاه نخست چنین می‌نماید که صرفاً به بررسی آیات دال بر امامت اختصاص دارد؛ اما بررسی دقیق‌تر ساختار عبقات نشان می‌دهد این تلقی، ناتمام و تا حدی نادرست است.

آثار علامه

مقدمه محقق در احیاء بخش آیات از عبقات الأنوار

کتاب پیش رو تحقیق و تصحیح این اثر سترگ است. در این تصحیح تلاش شده، تا حدّ امکان، آن دقّت و حوصله و کوششی که سزاوارِ تصحیح و تحقیق طرفه‌­اثری چون عبقات است، دریغ نگردد، و مساعی علّامۀ مجاهد جناب میر حامد حسین در تألیف این کتاب با ارائۀ متنی مصحّح و استوار پاس داشته شود.

از این روی تلاش شده متن نهایی به گونه‌­ای منقّح و مصحّح و محقّق باشد که مخاطب عبقات میان منهج اوّلِ آن که دو نسخۀ موجودش مخطوط است و منهج ثانی که نسخ موجودش مطبوع و پاکیزه است، تفاوتی احساس نکند.

پیمایش به بالا