حدیث ولایت سومین حدیثی است که عبد العزیز دهلوی در باب هفتم کتاب تحفۀ اثنا عشریّه بدان پرداخته است. از آنجا که این حدیث از نصوص صریحه بر خلافت و امامت بلافصل جناب امیر المؤمنین علیه السلام است چارهای جز انکار و ابطال آن نیافته است.
با وجود بحثهای فراوان پیرامون حدیث غدیر در طول تاریخ، پیش از نگارش عبقات الأنوار نمیتوان اثری یافت که به طور مفصل به تمام زوایای این حدیث پرداخته و شبهات گوناگون اهل سنت در سند و دلالت آن را پاسخ گفته باشد؛ چه آنکه تلاشهای علامه میرحامد حسین هندی محدود به پاسخگویی به اشکالات عبد العزیز دهلوی نبوده، بلکه با ریشهشناسی شبهات، عبارات دهلوی را دستمایهای برای طرح و نقد بیانات پیشینیان عامه قرار داده و اثری جامع و متقن از خود به جای گذاشته است.
کتاب پیش رو تحقیق و تصحیح این اثر سترگ است. در این تصحیح تلاش شده، تا حدّ امکان، آن دقّت و حوصله و کوششی که سزاوارِ تصحیح و تحقیق طرفهاثری چون عبقات است، دریغ نگردد، و مساعی علّامۀ مجاهد جناب میر حامد حسین در تألیف این کتاب با ارائۀ متنی مصحّح و استوار پاس داشته شود.
از این روی تلاش شده متن نهایی به گونهای منقّح و مصحّح و محقّق باشد که مخاطب عبقات میان منهج اوّلِ آن که دو نسخۀ موجودش مخطوط است و منهج ثانی که نسخ موجودش مطبوع و پاکیزه است، تفاوتی احساس نکند.
پیرو توصیهها و تأکیدات شرع، نوشتن وصیت در بین متشرعین، دارای اهمیت ویژهایی بوده است. با نگاهی اجمالی به زندگینامه علما، شاهد وصیتنامههای برجای مانده از آنها هستیم؛ در این بین وصیتی الهی_اخلاقی از مرحوم علامه بزرگوار میرحامد حسین به جای مانده که بسیار جالب و خواندنی است.
در میان انواع موضوعات و مسائل دین مبین اسلام، امامت یکی از موضوعات مهم و و حیاتی بوده که مورد اختلاف در بین مسلمانان واقع شده است،
زیرا اوّلین مسألهای که مردم بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام(ص) با آن مواجه شدند، موضوع رهبری و جانشینی بعد ایشان بود.
مصداق خلیفه بلافصل پیامبر گرامی را میتوان بر اساس آیات و روایات نبویِ دالّ بر امامت و یا با استفاده از برهان افضلیّت مشخص نمود.
حدود دو قرن است که نام و یاد علامه کبیر سید محمد قلی موسوی و فرزندان، نوادگان، خاندان و نیاکانش در بلاد هند و دیگر کشورهای اسلامی، آوازه افکنده و بیت اصیل و شریف او، از بیوت پرافتخار شیعه در عالم اسلام است.
کتاب حاضر، حاوی شرح حال آیتالله العظمی علامه سید دلدار علی نقوی نصیرآبادی هندی میباشد که توسط برخی از شاگردان وی تألیف شده است. این اثر توسط محقق توانا شیخ علی فاضلی تحقیق و تصحیح گردیده و در دو جلد توسط موسسه کتابشناسی شیعه برای اولین بار منتشر شده است.
مؤلف، این کتاب گرانسنگ و مهم را در شرح حال استاد خود یعنی آیتالله العظمی علامه سیدحسین بن سیددلدار علی معروف به سیدالعلماء نوشته است.
علامه میرحامد حسین هندی از علمای بسیار بزرگ شیعه و مولف کتابهای کلامی مهمی در زمینه دفاع از حریم تشیع در مقابل هجمههای مخالفین، علی الخصوص ردیه شاه عبد العزیز دهلوی بر شیعه با نام تحفه اثنی عشریه است که توانست با نگارش این کتابها خصوصا کتاب عبقات الانوار فی مناقب ائمه الاطهار اثری ماندگار از خود در تاریخ تشیع بر جای گذارد.
