بزرگان، مشتاق مؤلَّفات علامه…

چکیده: در نامه‌ای برجامانده از محدث نوری(ره) به علامه میرحامد حسین آمده‌است که افراد بسیاری مشتاق تألیفات علامه میرحامد حسین بودند که خود این امر نشان از جایگاه علمی و اشتهار تألیفات ایشان در آن زمان دارد.

در نامه‌ای برجامانده از محدث نوری(ره) به علامه میرحامد حسین آمده‌است که افراد بسیاری مشتاق تألیفات علامه میرحامد حسین بودند که خود این امر نشان از جایگاه علمی و اشتهار تألیفات ایشان در آن زمان دارد. در بین این مشتاقان که محدث نوری نام می‌برد، اسامی اشخاص بزرگ و صاحب نامی همچون شیخ فضل‌الله نوری، میرزا ابوالفضل تهرانی صاحب شفاء الصدور، مرحوم سیدحسین قمی و… دیده می‌شود. در ذیل متن نامه را مشاهده می‌کنید:

ارباب شایقین به مؤلَّفات جنابعالی بسیار، ولکن جمعی که بنای انتفاع دارند و خواهش دارند و اسباب ترویج و نشرند به اسامی بعضی فعلا اشاره می رود:

۱. جناب شریعتمدار حاجی میرزا ابو القاسم کلباسی در نجف اشرف.

۲. جناب شریعتمدار آقا سید محمد سید حیدر در کاظمین مخصوصا محل ابتلایند با عامّۀ بغداد.

۳. جناب شریعتمدار حاجی سید اسماعیل اصفهانی خلف جناب سید صدر الدین عاملی در کاظمین یا سامّره.

۴. جناب شریعتمدار حاجی میرزا فضل اللّه شیرازی در شیراز، خیلی التماس کردند و مروّجند، کتاب ایشان در بمبئی به امین التجار برسد، می‌رساند.

۵. جناب مستطاب میرزا ابو الفضل پسر مرحوم حاجی میرزا ابو القاسم تهرانی حالیه در سامرّه.

۶. جناب مستطاب آقا میر سید حسین قمی أیضا در سامرّه.

۷. جناب شریعتمدار شیخ فضل اللّه نوری، أجّل تلامذۀ جناب میرزا دام ظلّه در تهران.

۸. جناب مستطاب شریعتمدار حاجی شیخ محمد حسین اصفهانی خلف مرحوم حاجی شیخ محمد باقر، حالیه در نجف اشرفند.

۹. جناب مستطاب شریعتمدار حاجی میرزا محمد حسین شهرستانی در کربلا.

اگر از هر نسخه، نسخه‌ای به جهت جناب عمادالاسلام حاجی ملاّعلی کنی که امروز شخص اوّل علمای ایران است[فرستاده می‌شد] بسیار مناسب بود، و بسیار شایق این گونه تصانیفند و بهتر از همه در مقام ترویج، چنانچه به توسط حقیر باشد بهتر است. أدام اللّه تعالی أیّام سعادتکم.

 

علامه میرحامدحسین در کتاب میرحامدحسین

علامه میرحامد حسین احیاگر فرهنگ امامت در دوره معاصر

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یادداشت‌ها

بازخوانی «حدیث غدیر» در عبقات الأنوار

در میان نصوص مرتبط با مسئله امامت، حدیث غدیر از جایگاهی ویژه برخوردار است. این حدیث، که با عبارت مشهور «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» نقل شده، از جمله روایاتی است که در طول تاریخ، مورد توجه گسترده عالمان مسلمان قرار گرفته است. با این حال، بررسی جامع و روشمند این حدیث، نیازمند تتبعی گسترده در منابع مختلف و تحلیل دقیق سندی و دلالی آن است.

آثار علامه

مقدمه محقق در احیاء حدیث غدیر از عبقات الأنوار

با وجود بحث‌های فراوان پیرامون حدیث غدیر در طول تاریخ، پیش از نگارش عبقات الأنوار نمی‌توان اثری یافت که به طور مفصل به تمام زوایای این حدیث پرداخته و شبهات گوناگون اهل سنت در سند و دلالت آن را پاسخ گفته باشد؛ چه آن‌که تلاش‌های علامه میرحامد حسین هندی محدود به پاسخ‌گویی به اشکالات عبد العزیز دهلوی نبوده، بلکه با ریشه‌شناسی شبهات، عبارات دهلوی را دست‌مایه‌ای برای طرح و نقد بیانات پیشینیان عامه قرار داده و اثری جامع و متقن از خود به جای گذاشته است.

یادداشت‌ها

بازخوانی «منهج آیاتِ» عبقات الأنوار

در میان بخش‌های مختلف عبقات الأنوار، «منهج اول» آن، جایگاهی بنیادین در تبیین مسئله امامت دارد. این بخش که به‌طور رایج با عنوان «آیات» شناخته می‌شود، در نگاه نخست چنین می‌نماید که صرفاً به بررسی آیات دال بر امامت اختصاص دارد؛ اما بررسی دقیق‌تر ساختار عبقات نشان می‌دهد این تلقی، ناتمام و تا حدی نادرست است.

آثار علامه

مقدمه محقق در احیاء بخش آیات از عبقات الأنوار

کتاب پیش رو تحقیق و تصحیح این اثر سترگ است. در این تصحیح تلاش شده، تا حدّ امکان، آن دقّت و حوصله و کوششی که سزاوارِ تصحیح و تحقیق طرفه‌­اثری چون عبقات است، دریغ نگردد، و مساعی علّامۀ مجاهد جناب میر حامد حسین در تألیف این کتاب با ارائۀ متنی مصحّح و استوار پاس داشته شود.

از این روی تلاش شده متن نهایی به گونه‌­ای منقّح و مصحّح و محقّق باشد که مخاطب عبقات میان منهج اوّلِ آن که دو نسخۀ موجودش مخطوط است و منهج ثانی که نسخ موجودش مطبوع و پاکیزه است، تفاوتی احساس نکند.

پیمایش به بالا